Stilte

Ik ben aan het koken voor mezelf en voor Lemuel. Ik dacht dat ik de couscous gisteren zou maken, maar omdat we nog eten over hadden, doe ik het vandaag. Paprika, aubergine, courgette, tomaatjes en kikkererwten. Uiteindelijk verse munt en koriander, en natuurlijk olijfolie. Een beetje komijn en paprikapoeder was genoeg voor de smaak, denk ik. 

Ik neem de couscous mee naar Oosterhout, omdat de broeders en zusters in de abdij morgenavond geen eten voor me konden regelen. Ze eten dan altijd ieder voor zich en niet gezamenlijk.

Ik was vanochtend al om vijf uur wakker en kon toen niet meer slapen. Daardoor ben ik vandaag slaperig en een beetje gedesorienteerd, ik ben het inmiddels gewend standaard negen uur te slapen. Het positieve daaraan is dat ik meestal slecht slaap als ik in een vreemd bed lig, dus hopelijk ben ik vanavond zo moe dat ik als een blok in slaap val in mijn kamer in de abdij. 

Ik ben van plan na het schrijven van deze blog een beetje "out te tunen" en alvast in de meer geestelijke modus te komen. Social media uit, contact beperken en me mentaal voorbereiden op de korte tijd van stilte. Hopelijk wordt het een goede tijd. Ik twijfel er niet aan- God heeft nog nooit níet gesproken als ik tijd voor Hem maakte. 

Ik heb vandaag ongeveer een uur verspeeld aan online het zoeken naar sandalen voor brede voeten. Je krijgt dan alleen van die afschuwelijke orthopedische gevallen. Ik heb echt een vervelende voetvorm, waardoor ik nooit behoorlijk passende sandalen kan kopen. Het lijkt een oppervlakkig probleem, maar het is echt heel hinderlijk! Ik val buiten de voetboot. Nu ook kwa kledingstijl, trouwens. Zowel online als in de winkel is geen enkel mooi positiekledingstuk te bespeuren. Alsof je ineens in een soort zeemansvrouw verandert als je zwanger bent! 

Omdat Lemuel en ik vandaag naar de Jumbo gingen en ik was vergeten deeg te maken voor brood, haalden we voor het middageten dingen die ik normaal gesproken niet snel zou eten: croissantjes, kaiserbroodjes. Dat soort dingen. Ik voelde me meteen "schuldig", achteraf. Ik heb een hekel aan dingen eten die ik niet zelf gemaakt heb (of iemand anders die ik vertrouw), en tegelijkertijd loop ik rond met die vreemde cravings (worstenbroodjes, bijvoorbeeld). 

Ja, het is lastig om niet zorgeloos te kunnen genieten van iets wat minder gezond is, zoals anderen dat wel lijken te kunnen. Maar het zit nu eenmaal in mijn systeem. Ik was ook van plan Pilates te doen, zodat mijn spiergeheugen niet helemaal verslapt. Maar dat is er niet van gekomen. 

Hoe dan ook- ik ga nu naar mijn moeder om te eten en lakens te halen. Wij hebben namelijk geen éénpersoonslakens thuis, en die zal ik nodig hebben in de abdij. Daarna brengt mijn vader me erheen en ga ik offline. Ik heb ook gelijk de Instagram-app van mijn telefoon gehaald, want die zal ik voorlopig toch niet nodig hebben. Helaas heb ik vandaag niet veel interessants te melden. Zondag vast meer.